محمود احمدی نژاد رییس جمهور ایران در جلسه سالیانه اتحادیه رادیو و تلویزیون کشورهای اسلامی گفته است که رسانه های غربی نه تنها آزاد نیستند و که مانند یک زراد خانه برای تامین اهداف کشورهای استکباری استفاده می شوند.هرچند سخنان احمدی نژاد هم بخشی از حقایق را شامل می شود اما این سخن را سیاستمداری می گوید که خودش حتی نشر یک گاهنامه آزاد به معنی واقعی آن را نمی تواند در کشور خود تحمل کند.
هرچند احمدی نژاد در هر محفلی ارزش های غربی را نشانه می گیرد اما خود ظاهرا از ارزش های سخن می گوید که هرگز به آنها اعتقاد ندارد. کسانیکه رسانه های ایران بخصوص صداوسیمای این کشور را تماشا کرده باشند می دانند که این رسانه ها نه تنها صدای مخالف را نشر نمی کنند بلکه دروغ سازی یکی از شیوه های است که بر صدا و سیمای این کشور سایه انداخته است.
صدا و سیمای ایران حتی خیلی اوقات به توهین ملت ها و شخصیت های سیاسی و علمی کشورها می پردازد. یکی از مثال های بارز شیوه برخورد صدا و سیمای ایران با مهاجرین افغانستانی است. سیاست رسانه یی ایران بی اخلاق تر از رسانه های غرب است. در ایران به راحتی می توان فلمی ساخت و در آن تمام یک ملت را توهین کرد.
فلم ها و سریال هایی که در ایران ساخته می شود و اکثر آن از تلویزیون این کشور نشر می شود با بسیار را حتی به مهاجران افغانستانی توهین می کند. من چندین فلم وسریال را دیده ام که شیوه زندگی افغانستانی ها را به مسخره گرفته است. جالب این است که این شیوه زندگی را خود شان بطور خیالی ساخته اند و هیچ تطابقی با زندگی واقعی افغانستانی ها ندارد. خیلی از فرهنگیان افغانستانی در ایران بارها از نشر چنین سریال ها و فلم ها شکایت می کنند اما مجال تعقیب این شکایات هرگز میسر نیست. همچنان تصویری که رسانه های ایران از افغانستان به مردم این کشور داده است جز خشونت تندروی فقر و .... نیست.
یکی از دوستان ایرانی ام از من می پرسید شما در افغانستان چند مکتب دارید ایا در کشور شما کورس زبان هم وجود دارد. او می گفت تا جایی که من اطلاعات دارم افغانستان یک جزیره دور از تمدن سواد و... است. از او پرسیدم منبع اطلاعات شما راجع به افغانستان چیست؟ گفت رسانه های خودمون دیگه؟
باوجودیکه احمدی نژاد ادعا های بلند بالایی در مورد نظم جهانی و عدالت می کند اما بنظر من او کوچکتر از آن است که در مورد این ارزش ها بخصوص آزادی بیان صحبت کند. رییس جمهوری که در کشورخودش حتی یک صدای مخالف هم شنیده نشود استاد دانشگاه بخاطر طرز فکرش از کشورش اخراج شود و مخالفین فکری در زندان ها افکنده شود نمی تواند دیگران را متهم کند.
جرائت اخلاقی آقای احمدی نژاد آدم را به یاد سقراط بزرگ می اندازد اما فرق احمدی نژاد و سقراط بزرگ این است که سقراط جام زهر را برای حقیقت نوشید اما احمدی نژاد به راحتی از تریبیون ملت ایران با استفاده از تیوری توطئه دروغ های خودش را به خورد مردم ایران می دهد. او به اندازه اعتماد بنفسی که سقراط بزرگ در باره حقیقت حرف می زد دروغ می گوید.
رییس جمهوری که بام های شهروندانش توسط چرخ بال تفتیش می شود که مبادا کسی ماهواره داشته باشد و با استفاده از آن اطلاعات مستقل و بیطرف از رسانه های دیگر بگیرد چگونه جرائت اخلاقی به خود می دهد که در باره هزاران رسانه در دنیا قضاوت کند.
